Toen ik 1 januari wakker werd

Ineens werd ik wakker op 1 januari 2018. Omdat ik, zoals de meesten van ons, mijn leven als zand door de zandloper heb laten lopen, heb ik de langzame veranderingen in de afgelopen twintig jaar niet opgemerkt.

  • 02-02-2018
  • Column

Maar nu ineens ben ik klaar wakker en zet het nieuws aan, lees de knipsels op Blendle, kijk in mijn tijdlijnen en constateer dat alles aan het veranderen is. Als ik de profeten mag geloven in een onvoorstelbaar tempo. Wanhopig probeer ik te begrijpen hoe groot de impact van agile op projectmanagement zal worden, hoe ernstig het klimaat zal veranderen, hoe ik mijzelf kan beschermen tegen fijnstof en welke medische prescans ik moet doen om over heel veel jaar op een gezonde manier te sterven.

Denken in scenario’s

Dit denken in scenario’s drijft me tot wanhoop en waanzin en daar ben ik niet de enige in. Waar moet het naar toe met Nederland? Steeds meer landgenoten slikken antidepressiva of cholesterolpillen. Ik niet en de enige bijdrage die ik aan de uit de pan reizende zorgkosten lever is de bijdrage van mijn ziektepremie. Samen met de stromen vluchtelingen, die niet in te dammen zijn, zijn wij de grootste bedreiging voor onze welvaartstaat. Wie kan voorspellen wat er in de toekomst gaat gebeuren en hoe kan ik daar op anticiperen?

Check: Krijg jij ook zo’n onbehagelijk gevoel bij de bovenstaande tekst? Ik wel, maar als je de grootste krant van Nederland moet geloven is dit ons voorland. Als je de time Lines op twitter en LinkedIn serieus neemt staat ons nogal wat te wachten. Maar helaas mijn beste lezer, elke toekomstvoorspelling is een leugen die niet uit zal komen. Het wordt tijd voor een staaltje omdenken.

De traagheid der dingen

Ineens werd ik wakker op 1 januari 2018, ik ben altijd al geïnteresseerd geweest in de loop der dingen. Geschiedenis is een hobby van me, niet de details maar de grote lijnen. Gefascineerd door de traagheid der dingen weet ik dat veranderingen niet snel maar vaak ongemerkt gaan. Over een korte tijdspanne heb je niets in de gaten. Net zoals je niet merkt dat de aarde rond is, voor elke wandelaar is de aarde toch echt plat (niet als je van bergwandelen houdt). Totdat je naar het geheel kijkt, dan zie je de grote lijnen. De toekomst is niet te kennen, het heden gedeeltelijk, het verleden iets meer. Het gaat er niet om dat je de toekomst kunt voorspellen. Waar het wel omgaat is dat je het heden begrijpt! Dat je weet hoe laat het is. Zal ik je zeggen waar we staan?

  • Agile heeft een immens grote impact gehad op projectmanagement en er is geen weg terug meer
  • Het klimaat is dermate ernstig veranderd, dat er geen weg terug meer is
  • Ik kan beter nu gezonder gaan leven
  • De ouderen en vluchtelingen zijn er en die gaan echt niet weg

Dit is de situatie waar ik mee moet leren leven om daar al voortmodderend een weg in te vinden. Door te lezen en te observeren lukt het me misschien een heel klein beetje om te begrijpen hoe het er voor staat. Dat is voldoende voor nu.

 

John Hermarij

  • John Hermarij
  • John Hermarij is internationaal spreker, schrijver en trainer over leiders en hun teams. Hij stimuleert mensen om zich professioneel zodanig te ontwikkelen dat zij waarde toevoegen aan de teams waartoe zij behoren. Hij is principal consultant bij Dhirata een trainings/adviesbureau. John schrijft maandelijks een column voor het KWD Bulletin, daarnaast blogt hij regelmatig op www.johnhermarij.nl.

Wil je meer weten?

We vertellen je graag meer over onze aanpak van het succesvol managen van projecten en programma’s.

Bel ons op 030 – 600 47 79 Stuur ons een bericht