Vakblad Projectmanagement – Nr. 2

Voor projectmanagers, door projectmanagers

Mensen vinden het over het algemeen geweldig dat digitalisering in nagenoeg elke sector van onze maatschappij is doorgedrongen; het heeft het leven er voor velen een stuk makkelijk en welvarender op gemaakt. Echter, de technologische ontwikkelingen gaan zo snel, dat veel mensen zich ontheemd en onzeker zijn gaan voelen in hun eigen wereld. Waarom deze ontwikkelingen zo snel zijn gegaan en nog steeds gaan is simpel te beantwoorden met: omdat het technisch kan. En wat technisch kan, wordt gebruikt in vele digitaliseringstoepassingen.

 
 

De digitale technologie is nog lang niet aan het einde van zijn ontwikkeling. Het is daarom onvermijdelijk dat er nog veel meer gaat veranderen. Exponentiële groei (lees: veranderingen) is, zo
bleek op de jaarlijkse wereldconferentie van Singularity University recent in San Francisco, vooral te verwachten in biotech, kunstmatige intelligentie, nanotech en neurowetenschappen.

Ook deze groei zal op het conto kunnen worden geschreven van De Digitalisering met als gevolg: nieuwe businessmodellen die een grote impact kunnen hebben op de maatschappij. Daaronder zijn zaken te scharen als minder privacy en toenemende werkloosheid. De verwachting op de conferentie was dat veel banen zullen verdwijnen, ook banen die nog relatief jong en nieuw zijn, zoals softwareprogrammeurs.

De geluiden zijn niet nieuw en op bovenstaande beweringen is inmiddels wel wat af te dingen. De al jaren verwachte groei in genoemde sectoren is nog steeds niet gerealiseerd. Over het verlies van privacy schijnt niemand zich echt druk te maken – zie Facebook en alle andere sociale media – en in de almaar toenemende werkloosheid is inmiddels ook een kentering zichtbaar. In San Francisco werd door sprekers desalniettemin betoogd dat het goed is om deze – vermeende – toenemende werkloosheid in goede en nieuwe banen te leiden.

Consultant Garry Bolles, partner bij adviesbureau Charette, schetste in San Francisco volgens Het Financieële Dagblad dit (werk)beeld: ‘De toekomst zal zijn dat … je soms alleen en soms in teams werkt. Je werkt soms thuis en soms tijdelijk voor een bedrijf. Werken op afstand wordt normaal omdat het te veel geld kost om talenten naar een locatie te halen. Dankzij de huidige communicatiemiddelen kan dat prima. Voor veel managers is er geen plaats meer na de revolutie. Een bedrijf heeft een probleem en zet daar een team experts op. Die dragen veel verantwoordelijkheid, en hebben geen manager nodig. Ze ronden een klus af, daarna wordt het team ontbonden en een week later keer je terug voor een ander project. Dat is de toekomst.’

Ofwel: bedrijven denken straks alleen nog in projecten

Over zijn opmerking ‘en hebben geen manager nodig’ is nog wel iets te zeggen. Bolles vergeet hier aan te geven dat binnen bedrijven problemen niet zomaar worden omgezet in projecten. Daar zijn waarschijnlijk wel andere managers voor nodig dan de managers van nu, maar er is wel sturing nodig, al dan niet in projectvorm. Het is denkbaar dat in de toekomst ook het (top)management roulerend, of misschien ook wel in projectvorm, in bedrijven aanwezig zal zijn. Met helemaal bovenin een super projectmanager die alle afzonderlijke projecten tot een coherent geheel mag maken, ten einde het bedrijf succesvol te laten zijn. Dat wordt nog een hele uitdaging voor deze CEO van morgen. Hij of zij zal, zo is nu al wel duidelijk, veel effort moeten stoppen in de personele invulling van teams. Goede mensen moeten gevonden worden die goed opgeleid zijn. The war of talent, zo heet dat. En dat maakt het cirkeltje weer rond: alles, maar dan ook alles, begint bij goed onderwijs. Geen goed onderwijs, dan geen banen, geen projecten, maar wel een hoge werkloosheid en misschien wel oorlogen. Als mensen onzeker zijn in de wereld van nu, dan is dat niet zozeer omdat de digitalisering een hoge vlucht heeft genomen, maar omdat het onderwijs onvoldoende daarin is meegegaan en omdat ze onvoldoende hebben bijgeleerd, waardoor ze hun (be)grip zijn kwijtgeraakt.

Luuk Ketel
(Luuk Ketel vormt samen met Jack van Grunsven, Fred Heemstra, Ben Berndt, Cok de Zwart en Leo Klaver de redactie van Vakblad Projectmanagement)

Artikelen

Hieronder vind je een deel van de artikelen uit deze editie van het Vakblad Projectmanagement. Wil je ook een abonnement? Vul dan het formulier in op de pagina van het Vakblad Projectmanagement.